خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی بیا که موسم عیش آمد و طربپرکن قدح که میگذرد فرصت عجب
۲
مستم کن آنچنان که ندانم سر از قدمتا وار هم ز غصه دوران پر تعب
۳
خواهی که حق شناس شوی خویشتن شناسعارف بخود نگشته شناسا نه به رب
۴
خود را چنانچه بود بآدم عیان نمودانسان شدست دیده عالم ازین سبب
صفحهٔ ۱ از ۲