خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون مظهرِ حسنِ تو رخِ ماه رُخانستمیلِ دلِ عاشق به رُخِ ماه رُخانست
۲
چون شاهدِ حُسنت همه‌جا جلوه‌گری کردهرکس به جمالِ تو ز جایی نگرانست
۳
بَر جان جهان، ز آتشِ سودای تو داغستوز مهرِ رُخَت در دلِ هر ذره نشانست
۴
تا دید دلم مهرِ جمالِ تو ز ذراتزان رو همه دم واله و شیدای جهانست
صفحهٔ ۱ از ۳