خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دایما درد تو همراه منستعشق تو هم حاکم و شاه منست
۲
هرکه بیدارست شبها در جهاناز فغان و زاری و آه منست
۳
دو گواه عدل بر سوز دلمچشم گریان روی چون کاه منست
۴
سرور خوبان عالم این زماندلبر زیبای چون ماه منست
صفحهٔ ۱ از ۲