خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۱۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه او پیوسته با یاد خداستلطف حق در شان وی بی منتهاست
۲
پرشد از نور الهی کایناتجان مستان غرقه بحر صفاست
۳
حق تجلی میکند برکوه طورموسیا برخیز میقات لقاست
۴
چون تو پنهان می شوی پیداست یارجز تو او را پرده دیگر کجاست
صفحهٔ ۱ از ۲