خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز خورشید جمالت هر دوعالم غرق نوروی ز سبحات جلالت هرکجا شرست و شور
۲
هرکه عکس روی تو بیند ز مرآت جهاندر حقیقت از همه عالم بود او را حضور
۳
وای بر جانی که باشد از فراقت غمزدهخوش دلی کور است از وصل تو شادی و سرور
۴
والهان حسن رخسار تو فارغ گشته انداز نعیم و عزت دنیا و از فردوس و حور
صفحهٔ ۱ از ۲