خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دست و پایی میزنم در راه عشقتا مگر روزی شوم آگاه عشق
۲
چون کواکب بی سر و پا گشته امتا شوم یکدم قرین ماه عشق
۳
دامن معشوق می آرد بکفهرکه باشد لازم درگاه عشق
۴
از خرد بیگانه شو وز خویشتنتا شوی از محرمان شاه عشق
صفحهٔ ۱ از ۲