خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد عشق آمد دوای درد دلنیست باری جز غمش درخورد دل
۲
من ندیدم در گلستان وجودهیچ گل خوشبوی تر از ورد دل
۳
هرکه جان و دل ز یاد غیر دوستمی کند خالی بود او مرد دل
۴
جز فغان و ناله دلسوز نیستدر فراق دوست بازآورد دل
صفحهٔ ۱ از ۲