خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای کنایت ز سر کوی تو جنات نعیمشد اشارت بفراق رخ تو نار جحیم
۲
رشک فردوس برین است و نعیم ابدیدوزخ ما که در آنجاست بما یار ندیم
۳
هست از مهر رخت در دل هر ذره نشانیافت جان همه از نکهت زلف تو نسیم
۴
در دل پاک توان دید جمال تو عیانزانکه آوینه روی تو بود قلب سلیم
صفحهٔ ۱ از ۳