خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خود فانی و در عین بقائیموجود جمله موجودات مائیم
۲
بجانان زنده جاوید گشتیمازآن دم کز خودی کلی فنائیم
۳
خدا را بین عیان در صورت ماکه ما قایم بهستی خدائیم
۴
جهان از پرتو ما گشت روشنکه ما هم نور ارضیم و سمائیم
صفحهٔ ۱ از ۳