خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گه مست و بیخبر ز می صاف وحدتیمگه درد نوش خانه خمار کثرتیم
۲
در پرتو جمال جهان سوز روی دوستشیدا و والهیم و همه مست حیرتیم
۳
ما با وجود دولت عرفان و گنج فقراز ملک کیقباد و فریدون فراغتیم
۴
مفتی اگر ز روی حقیقت نظر کنیما هر یکی کتاب و کلامیم و آیتیم
صفحهٔ ۱ از ۳