خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۳۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به سویت می‌کشد دل هر زمانمز جانِ من چه خواهد دل، ندانم
۲
بدان شادم که از دستِ غمِ تونباشد در جهان یک‌دم امانم
۳
دلم بُردی و رفتی و نگفتیکه من بی جان و دل کِی زنده مانَم
۴
ز جورِ عشق او صبر و خِرَد رامَدار ای دل طمع دیگر ز جانم
صفحهٔ ۱ از ۲