خلوتی با اسیری لاهیجی
شمارهٔ ۴۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مبداء خلقت بامر کن فکان من بوده اممنتهای مقصد از خلق جهان من بوده ام
۲
پیش ازآن کاسرار غیب آید بصحرای شهودبرزخ غیب و شهادت در میان من بوده ام
۳
گرچه در صورت نمودار دو عالم گشته امچون بمعنی بنگری هر دو جهان من بوده ام
۴
هست روشن در حقیقت دیده عالم بمادایمانور زمین و آسمان من بوده ام
صفحهٔ ۱ از ۳