خلوتی با خواجوی کرمانی
بخش ۵۵ - آمدن سام به پای قصر پریدخت و شرح آن
سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لبش بر لب شکرآلود کردگرفتش در آغوش و پدرود کرد
۲
قمر رخ دو چشمش چو چشمه روانچو محروم ماند از دلاور جوان
۳
یل پیلتن را چو مه آب دادشه چرخ رخ پیش اسبش نهاد
۴
رخ آورد چون ماه خاور به چینبد آشفته چون زلف دلبر به چین
صفحهٔ ۱ از ۸