شعر را زندگی کن
خلوتی با خواجوی کرمانی

بخش ۱۰۲ - سخن گفتن سام نریمان با نهنکال دیو ناپاک

سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو

❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧
❦
۱
بگفتش که این زخم‌ها مردنینباشد بگفتا شنو ای دنی
۲
زنم بر تهیگاهت این بار تیغبدرم جگرگاه تو بی‌دریغ
۳
همه رودهایت بریزم در آبکشم این زمانت به درد و عذاب
۴
مگر بشنوی پندهایم روانازین بحر بیرون روی در زمان
صفحهٔ ۱ از ۳۸
در حال بازیابی جای مطالعه…متن شعر در گنجور وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
خلوت سه‌گاهسه‌تار · Leyth