خلوتی با خواجوی کرمانی
بخش ۱۱۰ - رفتن بهروند و گرفتن فغفور از اردو و آوردن
سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تمرتاش خواندی ورا بهروندچو راندی به نخجیر اسب سمند
۲
بجستی به مانند تندر ز جاینماندی کزو بگذرد باد پای
۳
چو شد شه ز اندیشهها دل نژنددرآمد ز در ناگهان بهروند
۴
شهنشاه را دید رخساره زردز گشت سپهری دلش پر ز درد
صفحهٔ ۱ از ۱۴