خلوتی با خواجوی کرمانی
بخش ۱۲۶ - دیدن پریدخت، ابرها و ترسیدن و زاری کردن و سخن گفتن ابرها با او و بند کردن رضوان را
سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به صورت چو آدم به تن نره دیوکه از بیم او دیو بد در غریو
۲
به پیکر به مانند? ژنده پیلهمه پیکرش تیره مانند نیل
۳
دو دندان پیشش بسان گرازازو سنگ و سندان بد اندر گداز
۴
پریدخت چو دید بر اهریمنشگفتی فرو ماند و لرزان بدن
صفحهٔ ۱ از ۹