خلوتی با خواجوی کرمانی
بخش ۱۵۲ - دعا کردن سام و باریدن باران به دوزخ شداد
سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به نزدیک دادار شد سرفراززمین را ببوسید و بردش نماز
۲
چنین گفت کای داور آب و خاکز تو باد آتش پر از بیم و پاک
۳
جهان سر به سر زیر فرمان تستوگر آب و آتش همه زان توست
۴
مرا بخت و نیرو به شداد دهشکستی بر این لشکر عاد ده
صفحهٔ ۱ از ۸