خلوتی با خواجوی کرمانی
بخش ۱۹۴ - رفتن سام بالای کوه فنا و جنگ کردن با دیوان
سام نامه - سراینده نامعلوم منسوب به خواجو
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو خورشید سر بر زد از کوهسارسراسر جهان شد چو خرم بهار
۲
چو آئینه چین برون شد ز زنگسفیداج زد بر رخ قیر رنگ
۳
به قلواد گفت آن یل نامدارنه برگشت شاپور از آن کوهسار
۴
برآنم که او را بد آمد به پیشدگرگونه گردید آئین و کیش
صفحهٔ ۱ از ۱۵