خلوتی با ابوعلی عثمانی
بخش ۲۱ - فصل
باب ۵۳ تا آخر
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
و از حکم مرید آن بود که چون خدمت درویشان کند صبر کند بر جفای ایشان که با او کنند، و اعتقاد کند که روح خویش را بذل کند در خدمت ایشان و ایشان او را بر آن شکر نکنند و او باز آن همه از تقصیر خویش عذر خواهد، و بر خویشتن از جنایت اقرار کند تا دل ایشان خوش باشد و اگرچه داند که او بریْ السّاحه است.
۲
از استاد امام ابوبکرِ فورک رَحِمَهُ اللّهُ شنیدم که گفت در مثل است که چون بر زخم کدینه صبر نتوانی کردن چرا بجای سندان باشی و درین معنی گفته اند:
۳
شعر:
۴
ربّما جِئْتةُ لِاُسْلِفَهُ الْعُذْرَلبَعْضِ الذُّنْوبِ قَبْلَ التَّجَنّی
صفحهٔ ۱ از ۲