خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا تا ز زلف تو بویی نداشتدلم در جهان آرزویی نداشت
۲
جهان هرگز از نازنینان چو توجفا پیشه تند خویی نداشت
۳
بهار آمد و هیچ بلبل نماندکه پیش گلی گفتگویی نداشت
۴
دلم کز جفای کسی خسته بودسر سبزه و طرف جویی نداشت
صفحهٔ ۱ از ۲