خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رفتیم، اگر چه دل به غمت دردمند بوددر چین طره تو اسیر کمند بود
۲
بلبل به آه و ناله چمن را وداع کردکان بزم را ترانه او ناپسند بود
۳
دشوار مینمود سفر با فراغ بالچون مرغ دل به دام کسی پای بند بود
۴
القصه، در فراق سرآمد شمار عمرسرمایه وصال که داند که چند بود
صفحهٔ ۱ از ۲