خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر بوی تو هر روز به گشت چمن آیمگریان به تماشاگه سرو و سمن آیم
۲
چون غنچه دلی دارم از اندوه تو پر خونعیبم مکن ار چاکزده پیرهن آیم
۳
درمانده شد از ناله من خلق، که هر روزگویند میا بر سر این کوی و من آیم
۴
یارب ز چنین باده پرذوق که خوردمروزی مکن آن روز که با خویشتن آیم
صفحهٔ ۱ از ۲