خلوتی با امیر شاهی
شمارهٔ ۱۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا کشتی، متاب آن گوشه ابرو به عیاریکمان بر من مکش جانا، که تیری خورده‌ام کاری
۲
به فریاد خود آزار سگ کویت نمی‌خواهمکه در کیش محبت کفر باشد مردم‌آزاری
۳
سرشک عاشقان شنگرف‌گون می‌آید از دیدهبهار عارضش را تا دمیده خط زنگاری
۴
کشیده نرگست بر قلب جان‌ها تیغ بیدادیفکنده طره‌ات در راه دل‌ها دام طراری
صفحهٔ ۱ از ۲