خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چنان ببریدی آخر رشته‌های آشنایی راکه نتوان داد داد شکوه روز جدایی را
۲
پس از هم‌خانگی چندان بیابان در میان آمدکبوتر بر نتابد خط شرح بی‌نوایی را
۳
کسی کاو باشد از اهل سعادت چون روا داردبه حرف دشمن دین ترک احباب خدایی را
۴
چنان دانم که ناگه دامن از وصلت برافشانمکه تا بینی جزای این همه بی‌اعتنایی را
صفحهٔ ۱ از ۲