خلوتی با خالد نقشبندی
غزل شماره ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به امید وصالت تلخی هجران لذیذآب تیغت در گلو چون قطره حیوان لذیذ
۲
لذت زیبایی خال رخت از دل نرفتوه که هندو بچه مینو بود چندان لذیذ
۳
گاه مژگانت رباید از کفم دل، گاه خطدر گلستان رخت هم خار و هم ریحان لذیذ
۴
جان من از دوریت جانم به لب نزدیک شدهوشمندان جان نپندارند بی جانان لذیذ
صفحهٔ ۱ از ۲