خلوتی با سلطان باهو
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می‌نمایی خویش را صوفی منمدر دیار عابد و زاهد منم
۲
چند با خود بینی و باشی مدامکی رهی زین دلق درویشی منم
۳
گر منی را سر دانی راه روتا نگویی بار دیگر کین منم
۴
یار گفتن من نمی‌شاید ترازان که من ابلیس گفته کین منم
صفحهٔ ۱ از ۲