خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ٢۵ - قصیده
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دو سه روزی دگرم جان بر تن مهمانستبعد ازین وقت جدائی و وداع جانست
۲
گه آنست که جان خو ز بدن باز کندکه میان من و جان وقت غم هجرانست
۳
غم تن نیست که تن در وطن خویشتنستغم جانست که او را ره بی پایانست
۴
آه از آنروز که عزم سفرم باید کرداولین منزل من عرصه گورستانست
صفحهٔ ۱ از ۵