خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۴٨ - وله ایضاً قصیده در مدح امیر محمد بیک
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نگارم گوی مه از غالیه چوگان کندعاشقانرا دل زغم چون گوی سرگردان کند
۲
گر نسیم صبحدم بر خاک کویش بگذردقیمت مشک ختائی در جهان ارزان کند
۳
هر کرا مار سر زلفین پر تابش بخستلعل چون تریاق او هم در زمان درمان کند
۴
هست خورشید ار بود خورشید را ابرو هلالهست ماه ار مه ز پروین رسته دندان کند
صفحهٔ ۱ از ۸