خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ١٢۶ - ایضاً له در مدح نجم الدین عبدالعلی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش وقت صبحدم از لطف رب العالمینهاتفی در گوش هوشم گفت کای ابن یمین
۲
تا بکی محنت کشی زین پس زمان راحتستسر بر آر از خواب و خیز ایندولت بیدار بین
۳
خطه فریومدا کنون شد ز نزهت آنچنانکاز خجالت کرد پنهان روی ازو خلد برین
۴
گفتمش این بقعه ویران عمارت از چه یافتبازگو با من گر این معنی همیدانی یقین
صفحهٔ ۱ از ۵