خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ١٣٣ - وله ایضاً در مدح علاءالدین وزیر
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هوای آنرخ چون ماه و زلف غالیه گونبهیچ حال نخواهد شد از سرم بیرون
۲
غلام دلبر خویشم که بامداد پگاهچو سر ز حبیب بر آرد بطالع میمون
۳
روا بود که پدید آید آفتاب دگرز عکس چهره او بر سپهر آینه گون
۴
پیام دادم و گفتم که بوسه ایم بدهبگیر جان بعوض گر چه هست غرقه بخون
صفحهٔ ۱ از ۹