خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باشد از من باز کمتر غم جداغم نشد زین خسته دل یکدم جدا
۲
آب چشمم را نیارد کرد عقلدر هوای عارضش از دم جدا
۳
بی رخ جانپرورش دارم دلیهمچو ریشی مانده از مرهم جدا
۴
تا غریق بحر هجران گشته امچشمه چشمم نشد از نم جدا
صفحهٔ ۱ از ۲