خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باد صبا چون نقاب از رخ گل برگرفتبلبل مست از نشاط زمزمه از سر گرفت
۲
مدحت گل میکند بلبل خوشگو اداگل صفتش میدهد بر کف از آن در گرفت
۳
لاله بصورت شدست مجمره آتشینز آنسببش اندرون دود معنبر گرفت
۴
مشک فشان میوزد باد بهاری مگرآهوی سرو سهی نافه ازو برگرفت
صفحهٔ ۱ از ۲