خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرامان میرود دلبر تعالی الله چه رفتارستشکر میبارد از پسته بنا میزد چه گفتارست
۲
بگرد چشمه نوشین چه خرم سبزه ئی داردخضر بر آبحیوانست و بر شنگرف زنگارست
۳
نگارا از دلم یکدم غمت غائب نمیگرددندارم در جهان جز غم که دلجویست و دلدارست
۴
من از جام می عشقت اگر مستم عجب نبودعجب ز آنکس همی دارم که در دور تو هشیارست
صفحهٔ ۱ از ۲