خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخسار لاله رنگ خوشت آتش ترستآبحیات در لب میگونت مضمرست
۲
صبحست و شام هر دو بهم روی و موی توو آن صبح و شام هر دو چو کافور و عنبرست
۳
چون ذره در هوای تو دلرا قرار نیستتا روی دلربای تو خورشید انورست
۴
بگداخت چون شکر دل من در میان شیرتا عارضت چو شیر و لبت همچو شکرست
صفحهٔ ۱ از ۲