خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا برخیز کاکنون وقت می نوشیدنستموسم بستان و هنگام گلستان دیدنست
۲
ابر نیسانی ز بهر گریه بگشادست چشمغنچه لب بسته را زین پس گه خندیدنست
۳
گلشن حسن ترا گل هست و رنج خار نیسترخصتم ده تا بچینم ز آنکه وقت چیدنست
۴
ما همی کوشیم و جمعی هم ولیکن ملک وصلتا کرا بخشد سعادت کاین نه از کوشیدنست
صفحهٔ ۱ از ۲