خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل جمال تو چون بر فراز سرو شکفتبر او چو سنبل زلفت هزار دل آشفت
۲
فروغ روی ترا خانه کی حجاب شودبگل چگونه توان نور آفتاب نهفت
۳
دهان تنگ تو یاقوت سفته را مانددر او دو رشته نهفته جواهر ناسفت
۴
هوای سرو روان تو هست در دل منچه سود چون سخن راست با تو نتوان گفت
صفحهٔ ۱ از ۳