خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعل شیرین تو پیرایه در عدن استزلف پر چین تو سرمایه مشک ختن است
۲
سرو تا بنده بالای تو شد از دل پاکبر زبان همه آزادی سرو چمن است
۳
بر زنخدان تو چاهیست که دل یوسف اوستجانم اندر غم او ساکن بیت الحزن است
۴
گر نبندد کمر آن ماه سرافراز بنازور نگوید سخن آن پسته که شور زمن است
صفحهٔ ۱ از ۲