خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یا رب این پسته شیرین چه شکر گفتارستو آن چه شکل است و شمایل چه قد و رفتارست
۲
زهره شد ماه شب چارده را حلقه بگوشیا بنا گوش چو سیم و گهر شهوارست
۳
بسکه در پای گل از حسرت او خار شکستتا بدید آنکه گل عارض او بی خارست
۴
اوست کز زلف و رخش گلشن جانرا همه سالسنبل غالیه بوی و ورق گلنارست
صفحهٔ ۱ از ۳