خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون نبات از شکر میگونش سر بر میزندعقل پندارد که طوطی بر شکر پر میزند
۲
چون رقم پیدا شود از مشک بر کافور اوشام پنداری سر از حبیب سحر بر میزند
۳
عارض او زیر خوی از تاب می گوئی مگرقطره شبنم هوا بر لاله تر میزند
۴
همچو رویش آذر بتگر نیاراید بتیطعنه هازین رو خلیل الله بر آذر میزند
صفحهٔ ۱ از ۳