خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق تو گر ضلال دل ماست گر رشادما را توئی ز هر دو جهان غایت مراد
۲
ما عشق تو بمبدء فطرت گزیده ایمو ز بهر روح ساخته زو توشه معاد
۳
گر مکر دشمن از تو جدا میکند مرالاتنقص المحبه بالهجر و البعاد
۴
دور از جمالت آتش هجر ار بسوزدمگیرد هوای کوی تو هر ذره از رماد
صفحهٔ ۱ از ۳