خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بوصل خودم آنماه زمانی بدهددل من روح بشکرانه روانی بدهد
۲
آشکارا ندهد بوسه ام از بیم رقیبکاش باری نکند بوسه روانی بدهد
۳
بتماشای قدش دل بچمن رفت مگرسروش از قامت او راست نشانی بدهد
۴
ندهم صحبت جانان بهمه ملک جهاننا سپاس است که جانی بجهانی بدهد
صفحهٔ ۱ از ۳