خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب و دندان تو با لعل و گهر می‌ماندزلف و رخسار تو با شام و سحر می‌ماند
۲
حسن رخسار قمر گر نبدی عاریتیگفتمی پرتو رویت به قمر می‌ماند
۳
جزع در بار من از آرزوی لعل لبتروز و شب با صدفی پر ز گهر می‌ماند
۴
چهره منمای به دشمن که ز زخم نظرشبر رخ نازکت ای دوست اثر می‌ماند
صفحهٔ ۱ از ۳