خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای رخ خوب تو چون گل چمن آرای دگروی لب لعل تو چون مل طرب افزای دگر
۲
خوشتر از روی چو گلنار تو بر سرو سهینشکفد هیچ گلی بر سر و بالای دگر
۳
هر کجا دل رود آید بسر کوی تو بازز آنکه از کوی تو بهتر نبود جای دگر
۴
بنشین یکنفس و بند دو تائی بگشایکه نیابی چو من شیفته یک تای دگر
صفحهٔ ۱ از ۲