خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای برده نرد حسن ز خوبان روزگارقدت براستی چو سهی سرو جویبار
۲
الحق بسان نقش زیاد آن دهان توموهوم نقطه ایست به پنهان نه آشکار
۳
داریم دل بدست خط و زلف و خال تواز دست هر سه تا چه کشد این دل فکار
۴
باده هزار دشمن اگر دوست با منستدارم مصاف و روی نپیچم ز کار زار
صفحهٔ ۱ از ۲