خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل بدست غم جانان دهم و جان بر سرگر چه زین کار فتد رنج فراوان بر سر
۲
روی او شاهد حالست که در بردن دلآمد آن طره طرار پریشان بر سر
۳
دستگیر ار نشود زلف چو مشکین رسنشکی دلم آید از آنچاه زنخدان بر سر
۴
گفتم ای دل مرو اندر پی او نشنیدیتا قضا چیستت از گنبد گردان بر سر
صفحهٔ ۱ از ۲