خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شمع رخسار ترا پروانه خورشید فلکزینسان ندیدم آدمی حوری ندانم یا ملک
۲
چون قد یار نازنین چون خد آن سیمین سرینسروی نروید بر زمین ماهی نتابد بر فلک
۳
ز آنچهره شام زلف اگر یکسو کند باد سحرنور یقین آید بدر از تیرگی و هم و شک
۴
دل شد بدست غم زبون و زدل بر آمد موج خوندل را غم او هست چون گنجشک را سنگ تفک
صفحهٔ ۱ از ۲