خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای روی دلربای تو خورشید انورمپیوسته باد سایه سرو تو بر سرم
۲
بادی که صبحدم بمن آید ز کوی توهمچون دم مسیح بدو روح پرورم
۳
تا می بیاد چشم و لبت نوش میکنمنقلی مرتبست ز بادام و شکرم
۴
تر آتشیست لعل لبت ز آب زندگیمن غرق آب دیده از آن آتش ترم
صفحهٔ ۱ از ۲