خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای جان و جهانرا ز رخت نور و نوائیوی بر در حسنت شه سیاره گدائی
۲
مهرت نرسد جز بدل پاک که چون صبحآید نفس او ز سر صدق و صفائی
۳
نقش رخت ایماه که بستست که هرگزنگشاد بزیبائی آن چهره گشائی
۴
بادی که ز چین سر زلفین تو خیزدهمچون دم عیسی بود اعجاز نمائی
صفحهٔ ۱ از ۳