خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۲۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنچه با من میکند از دوستی سیمین تنیدشمنم نپسندد آنحالت بجای چون منی
۲
هر مژه در چشم من خاریست بی برگ گلشطالع من بین که خاری یافتم در گلشنی
۳
داردش در خرمن مه خوشه پروین نظامخوشه ئی از من همی دارد دریغ از خرمنی
۴
گر شبی بر بام او آیم ز مهر روی اوهر زمان ماهی فروزان آید از هر روزنی
صفحهٔ ۱ از ۲