خلوتی با ابن یمین
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبا چو با سر زلف تو کرد همرازیزبان گشاد نسیم خوشش بغمازی
۲
ببوی زلف تو مرغ دل از قفس بپریدهوای کوی تو بگزید و گشت پروازی
۳
دل از تو سیر نگردد بجور کز تو کشدگرش بعنف برانی ورش بلطف بنوازی
۴
دل از تو سیر نگردد بجور کز تو کشدگرش بعنف برانی ورش بلطف بنوازی
صفحهٔ ۱ از ۳